Met veel liefde voor de klas
De dagen aftellen tot de pensioengerechtigde leeftijd? Dat is niks voor Mohamed el Johari (67). De techniekdocent op het Haarlem College werkt al 21 jaar in het onderwijs en is nog niet van plan te stoppen. “Er is nog zoveel moois te ontdekken. Werken in het onderwijs geeft me ontzettend veel energie!”
Met vijftien jaar werkervaring op het Haarlem College is hij voor velen een vertrouwd gezicht. Al gauw wist Mohamed: dit is mijn passie, in het klaslokaal ben ik gelukkig. Hij heeft deze sector in zijn hart gesloten en zit helemaal op z’n plek. “Het mooiste aan het onderwijs vind ik dat je echt iets kan betekenen”, vertelt Mohamed bevlogen. “De jongeren bij ons op school mag ik klaarstomen voor de maatschappij. Elke leerling komt met een nieuwe uitdaging binnen en iedereen benader ik dan ook anders. Ik observeer de leerling, kijk naar de talenten en evalueer.”
Snoepwinkel
Vanaf dag één werkt Mohamed in de techniek. Eerst als onderwijsondersteuner, later als docent. “Alle technieken komen samen, dat is prachtig: van elektro-, installatie- en voertuigtechniek tot robotica en lessen over hout. Het is hier net een snoepwinkel!” Hij heeft net zoals zijn leerlingen veel kansen gekregen op school, legt hij uit. “Die doorgroeimogelijkheden zijn zo fijn! Dankzij Dunamare onderwijs en het Haarlem College heb ik veel kunnen leren. Daar ben ik Dunamare heel dankbaar voor.” Hij vindt het mooi om zijn passie door te kunnen geven. “Mijn collega’s die nu worden aangenomen zijn jong en bevlogen, dat is leuk. Ik geef graag mijn liefde voor het vak over, maar naast bevoegdheid heb je ook leservaring nodig. Extra skills kunnen dan van pas komen, want het eerste jaar voor de klas kan best moeilijk zijn. Ik help ze graag en op het Haarlem College is daar alle ruimte voor.”
Kers op de taart
Hij beschrijft zichzelf als een gastheer. “Didactisch heb ik de touwtjes in handen, maar de leerlingen bepalen binnen mijn grenzen hun persoonlijke groei. Samen met een leerling bekijk ik: wat heb je nodig? Waar haal je energie uit en waar kan ik ondersteunen? Leerlingen bloeien vanzelf op als zij merken dat er ruimte is voor hun eigen stem. Ik rem niet af, maar stimuleer. Dit is uiteindelijk leuk voor mij én voor de leerling!” De vierdejaars uitzwaaien met een diploma, noemt hij de kers op de taart. “En als oud-leerlingen dan naar mij vragen en ik krijg een liefdevolle boks of knuffel, dan weet ik: hier doe je het voor.” Hij hoopt een inspiratiebron te zijn - ook voor collega’s. “Natuurlijk, het onderwijs is soms zwaar, maar als je het kan indelen zoals je het zelf wil, dan is het de mooiste baan die er is. Ik heb altijd veel neventaken gehad, zowel binnen als buiten de school. Zo doe ik veel vrijwilligerswerk en grijp ik de kansen aan die op mijn pad komen.” Hij lacht. “Ook mijn vrouw weet: die moet niet te lang stilzitten. Zolang je nieuwsgierig naar de wereld kijkt en je plezier behoudt in wat je doet, dan kun je dit héél lang volhouden. Met liefde!”