"Samen dragen we bij aan een werkomgeving waarin collega's kunnen groeien"

3 bovenschoolse coaches
1 september 2026

"Samen dragen we bij aan een werkomgeving waarin collega's kunnen groeien"

Fred Raps is zorgcoördinator en mentor op De Hartenlust. Daarnaast is hij bovenschoolse coach én voorzitter van het leernetwerk. Na 36 jaar werkzaam te zijn geweest op De Hartenlust sluit het boek om van zijn welverdiende pensioen te genieten. Een mooi moment om hem te interviewen over zijn carrière en dynamische loopbaan in het onderwijs. “Ik merkte al gauw dat mijn hart lag bij de kinderen die niet mee konden komen.”

Waarom heb je voor het onderwijs gekozen?

“Op de middelbare vond ik geen enkel vak leuk, maar ik was wel goed in muziek. Daarom ben ik naar het conservatorium gegaan. Ik ben afgestudeerd op schoolmuziek en heb op diverse scholen gewerkt: zowel basis- als middelbare scholen. In 1990 ben ik begonnen op de Hartenlust en die baan heb ik altijd gecombineerd met mijn werkzaamheden op een andere school. Werken op twee scholen vond ik prettig, het gaf me een soort vrijheid. Muziekonderwijs zelf vond ik leuk maar ik merkte al gauw dat mijn ambitie echt lag bij de leerling die niet meekwam.”

Waar kwam die drive vandaan?

“Misschien vond ik een soort herkenning in mezelf? Lesgeven aan een gewone groep leerlingen is in principe niet zo moeilijk. Maar ik wilde juist graag dat ene kind dat niet meekwam ondersteunen. Ik ben een coach counsellor-opleiding gaan doen en vertrouwenspersoon en counsellor geworden. Dat gaf me veel voldoening. Later is het ontwikkeld tot zorgcoördinator op beide scholen. Ik vond het bijzonder dat je het vertrouwen krijgt om mee te mogen kijken met gezinnen, hulp te bieden op het moment dat een kind vastloopt en een scholier uiteindelijk weer op de rit te krijgen.”

Je bent een bezige bij. Want zeven jaar geleden werd je ook bovenschoolse coach.

“Als je met zoveel collega’s werkt op diverse scholen, is het mooi om te kunnen leren van en met elkaar. Dit idee is zeven jaar geleden ontstaan tijdens een bijeenkomst van Dunamare onderwijs. Met zes andere collega’s begeleiden wij Dunamare-collega's die vragen hebben uit de praktijk. Iedere coach heeft zo diens eigen specialiteit, zoals klassenmanagement of het geven van inzicht en reflectie door middel van het filmen in een les. De bovenschoolse coaching voelt dichtbij omdat je met elkaar werkt bij Dunamare, maar is ook ver genoeg omdat je niet bij elkaar op school rondloopt. Hierdoor wordt de afstand bewaakt.”

Een aanrader dus, die bovenschoolse coaches?

“Absoluut! Het helpt enorm dat de bovenschoolse coaches weten waar het over gaat. Het zijn immers collega’s die ook voor de klas staan. Je bent elkaars gelijke en hoeft niet uit te leggen hoe het onderwijs in elkaar steekt. Zo’n traject blijkt dan ook ontzettend waardevol. Met elkaar dragen we echt bij aan een veilige, reflectieve werkomgeving waarin collega’s kunnen groeien. Het zou fijn zijn als de coaches nog meer een gezicht krijgen. De verwijzers zijn voornamelijk teamleiders - die een aanvraag doen voor een collega. Maar we zijn er voor iedereen. We zijn te vinden op de website van Dunamare, maar ik denk dat nog niet iedereen van ons weet.”

Maar jij gaat weg, hoe verder?

“Bas Koster neemt het stokje van mij over; hij wordt voorzitter van het leernetwerk bovenschoolse coach. Karen Hoeijmakers wordt zorgcoördinator op De Hartenlust. Dat gaat dus helemaal goed komen!” Hij lacht. “Na zoveel jaren zit mijn taak er op: 7 september ben ik voor het laatst en 20 oktober neem ik afscheid op school. Ik heb een open agenda en dat voelt heel goed. Eerst ga ik drie weken naar Portugal en daarna maak ik me op voor nieuwe bladzijdes in mijn leven.”